Son zamanlarda sıklıkla dinlediğim ve bir o kadar geçici olan şarkı "Koparılan Çiçekler" sanki bana bir şeyler söylemeye çalışıyor. Diğer bir seçenek ise inanmak istediğimi yaşıyorum :)İkincisi daha mümkün geliyor kulağa sanırım..
Kafamı karıştıran şu lanet olası soruları bir kenara bırakıp, geleceğim için çalışmaya başlasam daha iyi olur herhalde. Ben hep acı çekerim, acı çekmeyi seviyorum ya da hayatın bana kattığışeylerden en serti olduğundan benimsemiş olabilirim.
Blogumun ilk gününde dilediğim gibi yazasım geliyor. Hoş takipçilerimin henüz 2 kişiyle sınırlı olması beni rahatlatıyor :) Sadece birileri okusun diye değil, kendim için açtım bu sayfayı. Daha öncede dediğim gibi artık içimdekileri dökmeye ne gözyaşlarım yeterli kalıyor, ne de o anlamlı bakışlar...